شاه جهان ، صاحب قران « 1 » ، صاحب طالع نيك ، سليمان مكانه « 2 » ، « كسى كه جاى سليمان را در اختيار دارد » ( 1627 - 1657 ) شاه جهان نيز پسر يك زن راجپوتى به نام يوده باى بود و در روى مينياتورها ، شكيل ، با خطوط چهره‌اى روشن و دقيق ، مثل تنديس اصيل در برابر بيننده ايستاده است - سرور دورهء مرمرهاى سفيد و طلايى ، بزرگ مالك بناهاى باشكوه و همسرى عاشق ملكه‌اش به نام « ممتاز محل » كه به افتخار او تاج محل را بنا كرد . نيم‌رخش خطوطى از يك چهرهء تركى را نشان نمىدهد . در دورهء حكومت او قلمروى مغول به بزرگترين شكوفايى ظاهر خود مىرسد ، با اين وصف گسستگيها آشكار مىشوند . شاه جهان در زمان حيات پدرش پس از اينكه با ملك امبر فرماندهء سپاه دكن كمى قبل از مرگش ( 1626 ) ملاقات كرد ، تصميم گرفت كه كار تسخير دكن را تمام كند . او زمان زيادى را نيز پس از تاجگذارى در فوريهء 1628 ، در برهان‌پور و اطراف سپرى كرده بود . در برهان‌پور او همسر عزيزش را در 17 ژوئن 1631 هنگام به دنيا آوردن چهاردهمين فرزندش ، در سن شانزده سالگى از دست داد . فرمانروا غمگين و اندوهگين بود !

--> ( 1 ) . sahibquran . ( 2 ) . Sulaymanmakani .